|
|
| KAPSELS | FITNESS | BEAUTY | HOROSCOOP | MAKE-UP TRENDS | CULINAIR | MODETRENDS | WELZIJN | LIEFDE | RELATIE | AFVALLEN | MODEL WORDEN | TOPMODELLEN | MANNEN |
![]() |
|
|
|
|
|
Home | Literair café | Interviews | interview met Chelsea Handler Interview met Chelsea Handler, over haar boek 'Mijn horizontale leven, een verzameling one-night stands'
Als twintiger werkte Chelsea een hele reeks one-night stands af. In haar shows maar ook in haar boek 'mijn horizontale leven' vertelt ze op humoristische wijze over haar ervaringen in bed. 'eenieder', zegt Chelsea, 'die een one-night stand heeft gehad zal zich kunnen spiegelen aan de beschamende, vernederende maar ook uitermate bevredigende momenten in dit boek'.
Afgelopen maand was Chelsea in Nederland en het leek ons interessant om haar in levende lijve te ontmoeten. Want natuurlijk wilden we over meer weten over haar boek, haar horizontale leven (laten we eerlijk zijn!) en haar eigen persoontje (jullie vast en zeker ook!). Zonder haar ooit gezien te hebben, weten we direct dat het slanke figuurtje in de zeegroene Marilyn-Monroe-jurk Chelsea is. Het kan niet missen! Direct vuren we onze eerste, brandende vraag op haar af: 'zijn je verhalen in het boek allemaal echt? Is het allemaal echt gebeurd?' lachend knikt ze. 'hier en daar heb ik het wat mooier gemaakt, ik heb de namen van mijn lovers en van de plaatsen veranderd en de karakters van mijn vriendinnen in elkaar geschoven om het verhaal duidelijk te houden, maar verder berust elk hoofdstuk in mijn boek op waarheid.' Een tweede, brandende vraag betreft het einde van Chelsea's boek. In het laatste hoofdstuk besluit ze om een 'break van seks' te nemen: 'Ik ga een tijdje niet sexen, of tenminste niet totdat ik iemand heb ontmoet om wie ik geef. Ik heb het gehad'. 'en', vragen we, 'geldt dat nog steeds?' 'ja', antwoordt ze. 'in mijn twintiger jaren heb ik me helemaal uitgeleefd. Maar zoals met alle andere dingen, raak je op een gegeven moment verveeld. Na een tijdje wil je wel weer eens iets anders. Anders is het niet leuk meer. En zodra iets niet leuk meer is, moet je ermee stoppen. Op dit moment beschouw ik mezelf als volwassen en ben ik niet meer geïnteresseerd in one-night stands. Maar ik kan natuurlijk niet meer beloven dat ik er nooit meer eentje zal hebben', voegt ze er lachend (en snel) aan toe. We zijn benieuwd hoe de nieuwe, volwassen Chelsea op haar 'wilde' periode terugkijkt. 'Ik heb ontzettend veel fun gehad. Op een of andere manier raak ik altijd in rare situaties verzeild. Het overkomt me gewoon. En als ik tot mijn oren in een hachelijke situatie zit, doe ik de raarste dingen om er weer uit te komen. Vaak voel je je op het moment zelf verschrikkelijk, of vernederd of ongemakkelijk, maar als je er na een paar weken op terug kijkt, is vaak alleen nog maar hilarisch. Iets om ongelooflijk om te lachen.' Chelsea's avonturen moeten uniek geweest zijn. Haar vrienden spoorden haar aan om haar ervaringen op te schrijven. Dit resulteerde uiteindelijk in 'mijn horizontale leven', een komische roman die in Amerika grif aftrek vindt. Chelsea's boek is niet moralistisch, het bevat geen boodschap voor de lezers, het is niet het geijkte 'loversbook', maar het is ook geen boek over sex. 'ik wilde schrijven over de lachwekkende aspecten van one-night stands', zegt Chelsea. 'ik heb geschreven over de grappige dingen, over de humor van de situaties waarin ik in verzeild ben geraakt. Het is gewoon mijn humor. En ik betwijfel het of iemand na het lezen ervan nog met mij wil daten! Laat staan trouwen!'
Trouwen... Dit argument steekt in het laatste hoofdstuk de kop op. Wil Chelsea, nu ze haar wilde periode achter zich heeft gelaten (althans zo lijkt het) trouwen? 'misschien, zegt ze. Ik ben niet iemand die een plan trekt. Op dit moment heb ik het heel druk met mijn shows, mijn televisieoptredens (Chelsea is te zien in de 'comedy store' en de 'laugh factory' en verder is ze een van de sterren in Oxygen's 'girls behaving') en natuurlijk met mijn boek. Maar als ik ooit trouw, wil ik dat mijn man alles over mijn verleden weet. En daar heb ik met dit boek wel voor gezorgd!' We zijn benieuwd hoe Chelsea op dit moment aankijkt tegen mensen die nog wel actief aan one-night stands doen. 'Zolang mensen doen wat ze willen doen, is het goed', vindt ze. 'als je het doet, omdat je van seks houdt, is het fantastisch. Maar als je het doet omdat je behoefte hebt aan aandacht, of omdat je jezelf er beter door voelt, dan ben je volgens mijn verkeerd bezig. Ik deed het puur om de seks en de fun, maar ben gestopt toen ik het niet meer leuk vond. Ik wil op mijn vijftigste niet meer met one-night stands bezig zijn. Maar als een andere vrouw dat wel wil, omdat ze het fijn vindt, vind ik dat best. Ik zal er nooit iemand om veroordelen.' Over oordelen gesproken. Dit is het moment om Chelsea te vragen hoe haar boek in het conservatieve Amerika van bush is ontvangen. Ze heeft het toch heel openlijk over seks, maar ook over drugs en alcohol. Heeft ze er veel kritiek op gehad? 'Het is fantastisch ontvangen. Ik heb zelfs het idee dat de mensen (in de grote steden althans) veel opener zijn dan in andere landen. Gisteren was ik voor een interview in één van jullie buurlanden. Daar werden me gewichtige vragen gesteld als 'vind je dat je een goed voorbeeld geeft?' maar in Amerika begrijpt iedereen direct dat het humoristisch bedoeld is en zijn de interviews licht en grappig... Net zoals mijn boek.' Chelsea vertelt ons meer over het Amerika van vandaag. In de grote steden zijn de mensen erg vrij en open. Ze zijn geïnteresseerd in cultuur, gaan veel uit en doen aan seks. Opvallend vindt ze echter dat veel vrouwen ondanks dat niet open over hun seksuele ervaringen vertellen. Volgens haar zijn ze bang dat ze er een slechte naam door krijgen. Dat ze het respect van de mannen verliezen. 'Maar', zegt Chelsea, 'volgens mij is dat juist onzekerheid. Als je gerespecteerd wilt worden, moet je gerespecteerd worden om wat je bent en wat je doet. Het heeft er niets mee te maken of je met veel of weinig mannen hebt geslapen. Maar er zijn mannen die daar wel zo over denken. Er zijn er ook die het anders zien. Mannen waarmee ik op de eerste avond direct het bed ingedoken ben, en die me daarna nog lange tijd hebben gebeld terwijl ik ze niet meer wilde zien. Maar als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik, als ik iemand echt interessant zou vinden, waarschijnlijk niet direct met hem naar bed zou gaan. Ik zou wachten. Dat is veel spannender. Zo ga ik het de volgende keer als ik een leuke kerel tegen het lijf loop, aanpakken.' Chelsea ziet vrouwelijk en sexy uit. De combinatie van haar uiterlijk en dit boek moet wel explosief zijn. We kunnen ons voorstellen dat mannen die haar boek kennen direct met haar aan het flirten slaan. 'Nou', lacht ze, 'misschien denken ze tijdens het lezen van dit boek dit ik een grote flirt ben. Maar raad eens! Mannen flirten helemaal niet met mij als ze me in persoon ontmoeten. Ik word helemaal niet vaak benaderd. Misschien omdat ze zich ongemakkelijk voelen. Ik weet het niet. Op een of andere manier houd ik ze op een afstand.' We vragen ons af wie haar boek eigenlijk leest. Meer mannen of juist vrouwen? Chelsea denkt dat vrouwen eerder naar haar boek zullen grijpen, maar dat mannen meer met haar shows hebben. 'Ik ben een beetje als een man. Ik zie (en zeg) de dingen zoals zij: op de man af. Dat trekt ze, denk ik, aan. Verder krijg ik veel mails van mannen. De laatste mail kwam uit irak. De mannen aan het front vermaken zich prima met mijn boek!' 'mijn horizontale leven' is Chelsea's eerste boek. We zijn benieuwd of er een tweede gaat komen. 'Misschien niet, misschien wel. In ieder geval zullen het altijd korte, humoristische verhalen zijn. Dat is nu eenmaal mijn stijl. Ik wil alleen maar dingen schrijven, die ik zelf ook graag zou willen leven. Waarschijnlijk ga ik over mijn familie schrijven. Die is heel grappig. Mijn moeder is Duits en mormoon. Mijn vader is joods. Wij zijn met zes kinderen. Dolle pret!' Een grappige familie mag dan een gelukkige omstandigheid zijn, maar maakt je niet tot een stand-up comedian waarvan de shows in 'the tonight show' van Jay Leno worden uitgezonden. Aanvankelijk droomde Chelsea ervan om actrice te worden. Daarom verhuisde ze op haar negentiende van new jersey naar los angeles. Maar daar had ze al snel door dat het je niet zomaar ontdekt wordt. 'Iedereen leek mooier en slanker dan ik', vertelt ze. Omdat ze altijd al een extravert en luidruchtig persoontje was, spoorden haar vrienden haar aan om daar iets mee te doen. Ze maakte een videotape van zichzelf en stuurde hem naar één van de beste comedyclubs in la waarop ze prompt antwoord kreeg. Vijftien margarita's later stond ze op het podium. En daar is nog altijd te vinden (al is het aantal margarita's dat ze nodig heeft om de moed bijeen te rapen, danig teruggebracht). 'Het is vreemd hoe het allemaal kan lopen in het leven. Je wil actrice worden, wordt echter stand-upcomedian en schrijft dan ook nog eens een boek over je one-nightstands. Wie had dat ooit gedacht!' |
|
|