Home | Psyche | Heb jij ook een shoppingtic?

Crazy (for) shopping. Heb jij ook een shoppingtic?

Iedereen kent het 'shop until you drop'-gevoel. Welke vrouw houdt er nu niet van shoppen? Middagen lang struinen we door de stad, op zoek naar kleding en accessoires volgens de laatste mode. Elke aankoop gaat gepaard met intense gevoelens van geluk. De adrenaline schiet door je lijf. Kopen geeft een kick.

Maar shoppen haalt ook andere, onverwachte dingen in ons boven. Schuldgevoelens, gevoelens van afgunst en jaloezie, hebberigheid... We worden overvallen door allerlei onweerstaanbare, soms zelfs kinderachtige neigingen. We kennen onszelf gewoon niet terug.

We kunnen geobsedeerd raken door een aankoop, door een winkel. We doen ondenkbare dingen om in het bezit te kopen van dat ene, bepaalde kledingstuk. We verlagen ons soms zelfs tot gedragingen die ons in 'nuchtere' toestand het schaamrood naar de kaken zouden jagen.

Iedereen heeft zo zijn kleine (of grote) shoppingtics. Vreemde, soms onverklaarbare gedragingen die alleen tijdens het winkelen naar boven komen. We deden een kleine rondvraag en kwamen heel wat eigenaardige shoppingtics tegen. Misschien herken je jezelf erin terug. En als dat niet zo is, dan heb jij vast en zeker een andere, net zo eigenaardige shoppingtic. Want geloof ons, geen vrouw gaat vrijuit!

Ik heb een trui gekocht alleen maar omdat het meisje dat de trui voor mij gepast had, er een zweem parfum in had achtergelaten van het merk dat ik vroeger ook had. De parfum bracht allerlei gelukkige herinneringen boven en voor ik het wist stond ik met de trui bij de kassa. Ik moest en zou hem hebben. Uiteindelijk heb ik de trui nooit gedragen omdat ik hem eigenlijk helemaal niet mooi vond.

In één middag heb ik de limiet van mijn creditcard bereikt. Ik kon gewoon niet stoppen met kopen. Ik wist wel dat ik het me eigenlijk niet kon permitteren, maar dat maakte het shoppen juist nog leuker. Sinds die ene keer neem ik mijn creditcard niet meer mee en stel ik voor mezelf van tevoren altijd een limiet vast.

Ik moet en zal altijd het laatste kledingstuk hebben, dat kledingstuk waar er nog maar eentje van is. Vooral als ik zie dat er nog een andere gegadigde voor is. Dan ben ik zelfs in staat het uit de handen van het andere meisje te graaien. Ik kan er gewoon niets aan doen. Ik schep er nu eenmaal genoegen in om met een kledingstuk naar huis te gaan dat een ander ook graag had willen hebben, maar niet meer kan kopen omdat ik het heb!

De uitverkoop is een ware ramp voor mij. Ik koop alles wat los en vast zit, alleen maar omdat het voor de helft van de prijs of minder is. Mijn kast hangt vol met uitverkoopjes die ik nooit zal dragen. Ik ken mezelf en ik zou de stad moeten mijden als de uitverkoop begint. Maar uitverkoopjes moet ik gewoon hebben. Hoe meer er van de prijs afgaat, hoe groter de kick.

Ik begin mijn shoppingrondje altijd in dezelfde winkel omdat ik de plastic tassen waar ze je aankopen in doen, zo leuk vind. En omdat ik - laat ik eerlijk zijn - het leuk vind om me in de andere boetieks met een tas met die merknaam te laten zien.

Als ik in een winkel kom en de verkoopster behandelt me niet zoals ik dat zou willen, pas ik van alles en koop ik niets, alleen maar om haar wat opvouwwerk te verschaffen.

Als mijn beste vriendin een kledingstuk aankan (en koopt) dat mij te strak is, of slecht staat, moet ik haar met gelijke munt terug betalen. Tijdens ons middagje shoppen probeer ik het haar betaald te zetten door juist die dingen te passen waarvan ik weet dat ze ze niet kan hebben. Niet erg sportief, dat geef ik toe.

Als ik een paar kilootjes aangekomen ben, koop ik toch het maatje dat ik voorheen had. Passen is er dus niet meer bij en ik kom steevast met te kleine dingen thuis die ik nooit zal dragen.

Als ik in een boetiek een heel mooi of heel goed gekleed meisje zie dat aan het winkelen is, dan moet ik altijd weten in wat voor kledingstukken zij geïnteresseerd is. Ik loop dan nonchalant achter haar aan en trek de kledingstukken die haar aandacht hadden getrokken uit het rek. Nog leuker is het als ze iets koopt. Dan weet ik echt wat ze leuk vindt. Meestal koop ik dan hetzelfde in de ijdele hoop dat ik er dan net zoals zij uit zal zien.

Als ik iets leuk vind, moet ik, voordat ik kan beslissen, het kledingstuk altijd in drie verschillende maten passen: mijn gewoonlijke maat, een maatje groter en een maatje kleiner. Pas dan kan ik beslissen welke maat ik voor dit kledingstuk moet hebben. Erger nog als ze verschillende kleuren van een en hetzelfde kledingstuk hebben. Ik kan niet beslissen tot ik ze allemaal gepast heb.

Ook jij hebt vast en zeker een shoppingtic. Beken het nu maar! Mail ons je shoppingtic via het onderstaande venster. We zullen ze hieronder publiceren.