Home | Reizen | Malta, eiland van honing

Malta, eiland van honing

Op een morgen zag ik een Iuzzu, een vrolijk gekleurd visserbootje langzaam over de wazige ochtendzee terugvaren naar het haventje van st. Julian's. Opeens verhief zich een slank glinsterend lijf uit de nog zilvergrijze golven. En nog een... En nog een... Dolfijnen volgden het visserbootje... Een vrolijk spel op het vroege morgenuur. Op dat moment veroverde Malta mijn hart....

Heerlijk (uit) eten We hebben locals gevraagd waar we het beste konden eten en hebben de restaurants natuurlijk even voor je getest!

Logeren In St. Julian's, exclusieve badplaats, of in Valletta, de hoofdstad.

Bezoeken Mdina, Mosta en Marsa Xlokk mag je niet missen, shoppen doe je in Valletta en Sliema...

Malta
Soms begint de liefde niet met een heftige periode van verliefdheid. Er slaat geen vlam in maar er begint iets te groeien. Een genegenheid die uiteindelijk omslaat in warme liefde. Dat is wat er met mij gebeurde toen ik voor de eerste keer Malta bezocht.

We landen op een ietwat sombere dag in april. Boven het eiland hangt een zilvergrijs wolkendek. Het geeft de wereld iets irreëels. Bij de paspoortcontrole geven we de door ons in het vliegtuig ingevulde verklaring af (net zoals bij aankomst in de verenigde staten). Dit geeft ons het gevoel dat we ver weg zijn, ook al duurde de vliegreis vanaf Amsterdam maar een paar uur.

Op het kleine vliegveld van Malta krijgen we een eerste indruk van de bewoners van dit kleine landje in de Middellandse zee: vriendelijk, efficiënt, maar onverstaanbaar. We hadden ons erop verheugd Italiaans, een taal die we allebei goed beheersen, te kunnen spreken. Want Italiaans, zo was ons verzekerd, zou één van de voertalen van Malta zijn. Maar op de borden stonden, behalve de aankondigingen in het Engels, onmogelijke woorden met veel medeklinkers: maltees, de voertaal.

Malta is een zelfstandig land dat bovendien op korte termijn deel zal gaan uitmaken van de Europese gemeenschap, het heeft een eigen taal en karakteristieke, bijna mystieke sfeer. Zoals altijd als ik een land voor de eerste keer bezoek, staan mijn zintuigen op scherp. Ik snuif de onbekende lucht op en wil tijdens de transfer per autobus niets van dit voor mij onbekende landschap missen.

Het eerste wat me opvalt, is de goudgele kleur. De huizen, grote opeengestapelde blokkendozen, zijn goudgeel, over de velden ligt een goudgele gloed, de wegen zijn grijsgeel... De rode bussen - een erfenis uit de Engelse tijd - steken er fel tegen af. De weg zijn glad door de hitte. Het verkeer rijdt aan de linkerkant, een ander overblijfsel uit de Engelse tijd.

Als we valletta, de hoofdstad van Malta, naderen, neemt het verkeer toe. Het is vroeg in de avond en dus spits. Geboeid bekijk ik de stroom auto's. Nooit zag ik zo een bonte verzameling: oude lada's en andere 'oostblokmodellen' wisselen zich af met de nieuwste en moderne wagens. Ergens in de verte neem ik zelfs een ferrari waar. Het is alsof ik mij in een parallelle wereld bevind, een andere dimensie waarin verleden en heden zich mixen.

Dit onwerkelijke gevoel wordt nog eens versterkt door de enorme kathedralen die ik her en der ontwaar. Machtig verrijzen de enorme koepels zich, goudgeel staan ze trots te midden van de duizenden opeengestapelde blokkenhuizen. In St. Julian's, de badplaats waar wij in deze dagen zullen verblijven, zien we voor het eerst de zee. De bus voert ons langs een zilvergrijs baaitje, heuvel op naar ons hotel.

In de daaropvolgende dagen maken we nader kennis met dit kleine, maar dappere landje. Door de eeuwen heen heeft Malta bezoekers en inwoners uit alle windstreken gehad en hebben vele verschillende culturen (Romeinen, Grieken, Spanjaarden, Turken - om er maar een paar te noemen) er hun sporen achter gelaten. Malta is dan ook rijk aan geschiedenis en historische sites.

Door zijn geografische ligging heeft Malta bovendien vele malen een belangrijke rol in internationale conflicten en machtsstrijden gespeeld, recentelijk nog in de tweede wereldoorlog. Sinds 1813 was Malta een britse kolonie en in de tweede wereldoorlog was de positie van de eilandengroep van vitaal belang voor het Engelse koninkrijk. De maltese burgers weerden zich moedig en ontvingen uiteindelijk de hoogste Britse onderscheiding voor de door hun getoonde moed en inzet. Het symbool van deze onderscheiding ('The George Cross') is nog steeds op de nationale vlag van Malta te vinden. Na de oorlog hielpen de britten Malta financieel met de wederopbouw en zorgden zij voor een nieuwe grondwet die de eilanden een zelfbestuur garandeerden. Pas op 21 september 1964 werd Malta volledig zelfstandig. In 1974 verklaarde het parlement Malta tot een republiek. Tot op heden is de maltese cultuur doorspekt met Engelse invloeden en spreken de meeste maltezen Engels.

Maar nog een ander tijdperk is van groot belang in de geschiedenis van Malta: de riddertijd. De ridders van de orde van sint johannes vestigden zich rond 1530 op de eilanden en maakten Malta tot de belangrijkste toegangspoort naar het westen. Meer dan twee eeuwen lang bewoonden en verdedigden zij Malta, maar bovenal verrijkten zij de eilanden met prachtige en glorieuze monumenten, bouwden zij steden, forten, kerken en paleizen en veranderden zij Malta in een kostbaar en zeldzaam honinggeel juweel... De honinggele waas die over de eilanden ligt is te danken aan de gele kalksteen die tot op de dag van vandaag nog voor gebouwen, huizen, bruggen en kerken wordt gebruikt. De gele kleur verleent de eilanden iets mystieks en leverde Malta de naam 'Melita', 'Eiland van honing' op.

Het Malta van nu is een eiland van uitersten. Hoewel het (hoofd)eiland Malta maar tientallen kilometers breed is, maken de bewoners onderscheid tussen 'het rijke noorden' en 'het arme zuiden'. Oude auto's wisselen zich af met de extravagante sportwagens. Troosteloze huisjes staan naast prachtige eeuwenoude gebouwen. Veel huizen en complete flatgebouwen staan leeg. Maar er wordt hard gewerkt. De hoofdstad valletta is tot in de puntjes onderhouden. Je vindt er de modernste winkels en boetieks van bekende Italiaanse designers. Zandstranden zijn er in de streek van valletta, Sliema en st. Julian's eigenlijk niet te vinden. Voor mooie stranden zul je naar het zuiden moeten, of naar de omliggende eilanden zoals gozo en comino.

Wereldsterren als Madonna hebben Malta al op zijn waarde geschat. Volgens locals heeft de ster onlangs een huis aan de zuidkust gekocht. Maar niet alleen Madonna zoekt het op Malta. Tijdens ons verblijf in St. Julian's werd Britt Pitt in de fitnessruimte van een van de hotels gesignaleerd. Hij verbleef op het eiland voor de opnamen van zijn nieuwste film...

Malta is behoorlijk prijzig. Voor toeristen is deze republiek dan ook niet echt voordelig, maar als je je als buitenlander op Malta vestigt, kun je daar je voordeel mee doen. Malta is dan letterlijk én belastingtechnisch gezien een paradijsje op aarde...

Over paradijsjes op aarde gesproken... Op een morgen, toen ik op het balkon van het hotel kwam, zag ik een Iuzzu, een vrolijk gekleurd visserbootje langzaam over de wazige ochtendzee terugvaren naar het haventje van st. Julian's. Opeens verhief zich een slank glinsterend lijf uit de nog zilvergrijze golven. En nog een, en nog een... Dolfijnen volgden het visserbootje. Een vrolijk spel op het vroege morgenuur. Op dat moment veroverde Malta mijn hart....

Lees verder >>