Home | Trends | Interview met Alessandro Dell'Acqua

Exclusief interview met Alessandro Dell'Acqua

Italiaanse meesterdesigner

'Ik ben heel blij met mijn leerscholen, ik heb met de grootste modelabels gewerkt, met ontwerpers van wereldfaam en met de meest kundige modelisten. Al deze mensen hebben mij heel veel geleerd. Ik zou alles zo weer overdoen, het is de mooiste periode van mijn leven geweest.' (foto: Alessandro Dell'Acqua)

De Italiaanse modeontwerper Alessandro Dell'Acqua is een van de meest gewaardeerde ontwerpers in het internationale modecircuit. Zijn mode is exclusief en wordt wel omschreven als 'geraffineerd en sensueel'.

In dit interview vertelt Alessandro Dell'Acqua over zijn ervaringen in de modewereld, over N.21 (zijn nieuwe lijn die hij tijdens de modeweek voor herfst/winter 2010 2011 heeft gepresenteerd), over bijgeloof en over hoe belangrijk lachen wel niet is. Ook om onszelf.

Hoe belangrijk is het in uw werk om ideeën te hebben? Als het mogelijk zou zijn (wij proberen het) om de waarde van ideeën in gewicht uit te drukken, hoeveel zouden ze dan moeten wegen in de mode van vandaag de dag?

'Ideeën vormen de basis van mijn vak, als modeontwerper ben ik altijd op zoek naar nieuwe ideeën die zich, helaas, niet altijd even gemakkelijk in werkelijkheid laten omzetten. Maar ideeën zijn het sap voor ons werk.'

Plaats op:

Is het in de modewereld van het derde millennium nog mogelijk om puur en alleen modeontwerper te zijn, om je als modeontwerper alleen bezig te houden met het verwezenlijken van je eigen visies? Of moet je vandaag de dag om iets te bereiken ook een beetje manager zijn, een beetje zakenman en misschien een beetje minder modeontwerper?

'Het is vandaag de dag noodzakelijk om ook een beetje manager te zijn, ook al moet ik bekennen dat het een taak is die mij heel veel moeite kost en die mij verveelt. Ik denk echter dat een modeontwerper een all-round figuur moet zijn, dus een beetje zakenman en manager, zonder echter de creativiteit uit het oog te verliezen.'

U heeft een indrukwekkend curriculum en een leeftijd waarop je niet meer eerbiedig naar anderen opkijkt. Als u zou kunnen teruggaan in de tijd, naar het begin van uw carrière toen u fris van de kunstacademie van Napels kwam, zouden er dan dingen zijn die u anders zou hebben gedaan? Zou u na uw afstuderen andere richtingen ingeslagen hebben?

'Ik ben heel blij met mijn leerscholen, ik heb met de grootste modelabels gewerkt, met ontwerpers van wereldfaam en met de meest kundige modelisten. Al deze mensen hebben mij heel veel geleerd. Ik zou alles zo weer overdoen, het is de mooiste periode van mijn leven geweest.'

Wat herinnert u zich van uw jeugd?

'Van mijn jeugdjaren in Napels herinner ik alleen dat ik wilde dat de jaren zo snel mogelijk voorbij gingen zodat ik Napels achter mij kon laten en naar Milaan kon gaan. Mijn Milanese jeugd was vol emoties en nieuwigheden.'

U heeft onlangs een nieuwe lijn gepresenteerd, N.21 (laten wij het maar zeggen om u niet te vermoeien met een vraag die u ongetwijfeld vaak gesteld wordt, 21 is de dag waarop u geboren bent en het is ook uw geluksnummer). Uw nieuwe lijn is wederom geïnspireerd door legendarische stijliconen. Hoe belangrijk is het om een soort referentiekader te hebben tijdens het ontwerpen van een collectie?

'Voor mij is het heel belangrijk om met referentiepunten te werken. Ze geven mij een idee van continuïteit ook is alles, seizoen na seizoen, steeds weer anders.'

Bent u bijgelovig?

'Heel erg, ik kom uit Napels!'

We hebben het over inspiratie gehad, maar behalve inspiratie is er ook zoiets als de 'bestemming' van een idee. Tot wat voor soort vrouwen wendt N.21 zich?

'Eigentijdse, nieuwsgierige vrouwen, leeftijd is niet belangrijk, het gaat om de houding.'

Wat zijn uw privé-hobby's buiten de wereld van de mode? Wat doet u als u niet werkt?

'Films zijn voor mij heel belangrijk. Ik kijk alle films die uitkomen en ook alle oude films.'

Is het mogelijk om vrienden, echte vrienden, te maken in de wereld waarin u werkt en waarin u een groot deel van uw tijd doorbrengt? Of blijven de anderen toch altijd collega's/concurrenten?

'Ik zou niet van 'echte vrienden' spreken. De woorden echte vrienden reserveer ik voor andere mensen die niet in deze wereld werken. Ik heb geprobeerd om vrienden 'collega's' te hebben maar er blijft altijd iets van 'negatieve' competitie in de lucht hangen en daar houd ik helemaal niet van.'

Hoe belangrijk is het in het leven om te lachen, ook om jezelf?

'Het is het zout van het leven, we zouden meer moeten lachen en dan vooral om onszelf.'

Dank.

Alessio Cristianini voor Adversus
29 april 2010