Home | Welzijn | Vaginale schimmelinfectie (candida infectie)

Vaginale schimmelinfectie (candida infectie)

Jeuk, een branderig gevoel, roodheid en een witte, brokkelige afscheiding. Het zou wel eens een vaginale schimmelinfectie kunnen zijn. Het merendeel van de vrouwen krijgt er eens of meerdere malen in haar leven mee te maken (mannen trouwens ook, maar zij hebben meestal geen klachten). Hoe gênant je het misschien ook vindt om hiermee bij de huisarts aan te kloppen, het is niets om je voor te schamen.

Wat is een vaginale schimmelinfectie eigenlijk?

Om deze vraag te beantwoorden, moeten we eerst over 'candida' uitleggen. Een woord dat je vast wel eens hebt gehoord. Candida is een gist dat in verschillende delen van ons lichaam voorkomt. In de mond, de darmen, maar bijvoorbeeld ook in de vagina. Het is een micro-organisme dat in ieder lichaam aanwezig is als een commensaal. Ze 'eten mee' maar zijn niet schadelijk voor ons lichaam. De micro-organismen waar we het hier over hebben (candida en in het bijzonder candida albicans, de meest voorkomende soort) worden in balans gehouden door bacteriën. Het kan echter voorkomen dat dit evenwicht verstoord wordt. In dat geval kan de gist overgroeien en kunnen infecties ontstaan. Er wordt dan gesproken over candidiasis ofwel candida infectie.

De symptomen van een candida infectie

We hadden het in de inleiding al kort over de symptomen. Dat zijn jeuk, een branderig gevoel, roodheid van de schaamlippen (soms zijn deze ook opgezwollen) en een witte, brokkelige afscheiding (die wel heel onsmakelijk maar praktisch wordt vergeleken met witte, jonge kaas). Natuurlijk kunnen de symptomen in min of meerdere mate voorkomen. Soms verdwijnen ze vanzelf maar als de klachten aanhouden is het van belang om de huisarts of ginecoloog te raadplegen.

Hoe kom je aan een vaginale schimmelinfectie (candida)?

De gist kan tijdens het (om een mooi woord te gebruiken) geslachtsverkeer worden doorgegeven aan de partner, maar dat hoeft niet altijd zo te zijn. Vaginale schimmelinfecties worden daarom vaak niet onder de noemer SOA (seksueel overdraagbare aandoeningen) geplaatst. Het blijkt zelfs dat je vaginale candidiasis kunt hebben als je nog niet seksueel actief bent. De infectie ontstaat door een verandering in het vaginale 'ecosysteem'. Het systeem raakt om een of andere reden uit balans en de infectie steekt de kop op.

Zo hebben veel vrouwen tijdens de zwangerschap last van vaginale infecties omdat de pH-waarde (de zuurgraad) van de vagina verandert. De infectie komt verder vaak voor in situaties waarin het afweersysteem verzwakt is. Diabetes is ook een omstandigheid die vaginale schimmelinfecties bevordert. Medicijngebruik (zoals antibiotica of cortisonen die de vaginale flora beïnvloeden) kan een infectie uitlokken. Daarnaast wordt er ook een verband gelegd tussen het gebruik van orale anticonceptiemiddelen (de pil) en vaginale candidose.

Wat kun je doen om de kans op een schimmelinfectie te verminderen?

Er zijn een aantal dingen die kunnen helpen om de flora 'daarbeneden' zoveel mogelijk in balans te houden en dus om de kans op een schimmelinfectie te verkleinen. Zo is het goed om te weten dat een voedingspatroon dat rijk is aan suiker en gist (brood, crackers, gebak, yoghurt, bier, wijn en sausen) gemakkelijker een vaginale schimmelinfectie kan ontlokken. Ook menen de experts dat het niet goed is om je intieme zone teveel en te grondig (en met te agressieve zeep) te wassen. Hierdoor kun je de balans verstoren. Verder is het beter om geen synthetisch ondergoed te dragen. Vermijd ook te strakke onderbroeken en broeken want die kunnen leiden tot een vochtige omgeving en daarin gedijt de candida goed. Een andere veel voorkomende oorzaak is stress (logisch omdat stress de weerstand vermindert). Ook het gebruik van tampons kan tot een infectie leiden. Zeker als je niet regelmatig een schone tampon indoet.

De behandeling

Een vaginale schimmelinfectie is niet ernstig en zoals gezegd kunnen de klachten vanzelf weer overgaan. Houden de klachten aan dan is een behandeling nodig. Vaginale schimmelinfecties zijn vrij eenvoudig te behandelen. De behandeling is vaak lokaal (tabletten, capsules of crème die in de vagina moeten worden aangebracht). Daarnaast bestaan ook orale therapieën volgens voorschrift van de arts (omdat deze bijverschijnselen kunnen hebben). Tijdens de behandeling is het beter om geen seks te hebben. Vaak krijgt ook de partner een kuurtje mee (hoewel de infectie bij hem vaak weinig of geen symptomen laat zien). In sommige gevallen kan de infectie hardnekkig zijn en meerdere malen terugkomen. Goed overleg en een gerichte behandeling door de arts blijven dan de aangewezen weg.